ล่องเรือน้อย

ตะวันรอน อ้อนเมฆา มายาภาพ

ใจกำซาบ ล่องเรือหา ขอบฟ้าสวย

ธารชะตา ไหลเอื่อยชิน รินระรวย

มองไม้ด้วย ใจม้วยได้ ใกล้สิ้นตน...

.

วาดเส้นทาง วางเส้นทอง ของชีวิต

รู้ถูกผิด รู้ดีงาม ยามสับสน

ทุกก้าวย่าง ตระหนักชี้ วิถีชน

ย้ำเตือนตน จนกว่า ชีวาวาย